با کوه غمت سنگ تر از سنگ صبورم اندوه من انبوه تر از دامن الوند بشکوه تر از کوه دماوند غرورم یک عمر پریشانی دل بسته به مویی است تنها سر مویی ز سر موی تو دورم ای عشق به شوق تو گذر می کنم از خویش تو قاف قرار من و من عین عبورم بگذار به بالای بلند تو ببالم کز تیره ی نیلوفرم و تشنه ی نورم
قیصر امین پور
+
نوشته شده در شنبه بیست و چهارم فروردین 1387ساعت 0:22 توسط سید مصطفی
|
عمره دل آنگاه آغاز می شود، که از دلدادگی ها فارغ شوی و دل را محرم حریم محرم کنی.
دل آنچنان می باید پاک شود که انگار از روز اول جز محرم در آن نبوده است.
